Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/9116 K.2016/973

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk M.. Ç..'ın temyiz talebi yönünden;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sça sürüklenen çocuk M.. Ç..'ınn temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-)Sanık F.. K..'in temyiz talebi bakımından;

1-)Müşteki M.. D..'e yönelik mala zarar verme suçu açısından;

TCK'nın 151/1. maddesinde mala zarar verme suçuna ilişkin öngörülen cezanın alt sınırının 4 ay olduğu gözetilmeden alt sınırdan da az olacak şekilde temel ceza belirlenmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yapılan yargılama giderlerinin, sanıklardan payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. K..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''müştereken ve müteselsilen'' ibaresi çıkarılıp, yerine "payları oranında" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-)Müşteki M.. D..'e ve katılan H.. K..'ya yönelik hırsızlık suçları ile müşteki M.. D..'e yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Tanık O.. Y..'nın sanıklar ile suça sürüklenen çocuğu, katılan ve müştekinin evinin yakınında şüpheli bir halde görünce minibüsü ile yanlarına yaklaşması sonucu sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun bisiklet ile keçiyi müştekinin evine 100 metre mesafede bırakıp kaçtıklarının anlaşılmasına karşın hırsızlık eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılmaması,

b-)02.11.2009 tarihli iddianame ve 22.02.2010 tarihli ek iddianamede; suça konu bisikletin müştekinın ahırından çalındığının belirtilmesi ve katılan H.. K..'ya yönelik hırsızlık suçundan ayrıca dava açılmadığının anlaşılmasına karşın ek savunma ile yetinilerek, sanığın ayrıca katılan H.. K..'ya yönelik hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilip 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

c-)Müşteki M.. D..'e yönelik hırsızlık eyleminde bir adet keçinin çalındığı yerin evin eklentisi niteliği taşıması halinde eylem TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalacağı gibi aynı zamanda konut dokunulmazlığını bozma suçunun da oluşacağı, ancak sözkonusu yerin bağımsız bir hayvan barınağı niteliği taşıması halinde eylem ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturmaksızın TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağından; mahallinde keşif yapılmak suretiyle hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği, müşteki M.. D..'e ait olan ve hayvanların bulundurulduğu yerin evin eklentisi niteliğinde mi yoksa bağımsız bir hayvan barınağı niteliğinde mi olduğunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,