Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/9175 K.2016/713

ararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık Ö.. Ü.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık Ö.. Ü..'ın, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/391 Esas, 1999/285 Karar sayılı, 21.06.2000 tarihinde kesinleşen 16 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunun anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık Ö.. Ü..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık O.. Y.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmün incelenmesinde;

Hırsızlık eyleminde adı geçen diğer sanıkların, olaya karışan 4. erkek şahıs olarak isimli şahsın adını verdikleri ve sanıkların içinde bulunduğu araç üzerinde n parmak izinin tespit edilmiş olduğu, diğer sanıkların sanık O..

Y..'ı tanımadıklarını belirtmeleri ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada adı geçen hakkında aynı olay nedeniyle Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/72 Esas 2012/769 Karar numaralı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında, müştekinin 'ı teşhis ettiği, yargılama sonucunda adı geçen sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve kararın temyiz incelemesi sonucu onanarak kesinleşmiş olduğu, açıklanan nedenlerle sanık O..

Y..'ın sözkonusu hırsızlık olayına katılmadığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen sanık hakkında suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gerekçe gösterilerek aynı yasanın 223/2-e maddesine göre karar verilmesi,