KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/9206 E., 2015/6476 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 6 - 2011/318799
- Mahkemesi
- Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/06/2011
- Numarası
- 2011/81 (E) ve 2011/451 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın savunmasının alındığı 13.05.2011 tarihli talimat zaptına ilişkin duruşma tutanağı sayfalarının hakim ve katip tarafından imzalanmadığı gibi elektronik imza ile de imzalanmaması,
2-Sanığın kollukta verdiği savunmasında, İskenderun Devlet Hastanesi'nde psikolojik tedavi gördüğünü, sinir hastalığı olduğunu ileri sürmesi ve sanık hakkında alınan sosyal ve ekonomik durum araştırma tutanağında da psikolojik tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca "akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda CMK'nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Kabule göre de;
a-Sanığın mağdurun işyerine girerek elindeki 50 TL'yi bozdurmak istediğini söylemesi, mağdurun verdiği iki adet 20 TL ile 1 adet 10 TL miktarındaki parayı almasına karşın 50 TL'yi vermeden bir bahane ile olay yerinden ayrılması şeklindeki somut olayın suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1. maddesinin uygulanarak eksik cezaya hükmolunması,
b-Sanığın lehe hükümlerinin uygulanmasını talep etmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/9206, K. 2015/6476, 3 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama