KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/9396 E., 2016/1669 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Suç Eşyasının Satın Alınması
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde
Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık isminin gerekçeli kararda olarak ayrı yazılması suretiyle infazda duraksamaya sebebiyet verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca gerekçeli kararda sanığın isminin " olarak düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık .. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde
Sanık katılanın üstlendiği yol ve tünel inşaatında şoför olarak çalıştığı, inşaat alanından çaldığı toplam 1580 kilo demir parça ve hurdayı kardeşi olan sanık 200 TL karşılığında sattığı, sanık savunmasında, demirlerin katılana ait olduğunu bildiğini fakat aynı inşaatta çalışan başka işçilerin de demir ve hurda getirerek kendisine sattıkları için yasak olmadığını düşündüğünü beyan etmesi karşısında; suç tarihinde olay yerinde çalışan işçilerin beyanlarına başvurularak sanık inşaattan demir veya hurda satıp satmadıkları tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, .
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/9396, K. 2016/1669, 11 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama