Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/955 K.2015/826

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılana ait kapıları kilitli haldeki aracın sağ arka kelebek camı kırılarak araçtan oto teybi çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (e) bendiyle uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında aynı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından; adli emanete kayıtlı suç eşyası ile ilgili müsadere talebi hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de bu hususta mahallinde zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlar çıkarılarak yerlerine ‘‘Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve aynı Yasanın 53/3. maddesi gereğince