KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/9617 E., 2016/1087 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık .. ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık ve atandığından haberdar olduğu müdafiisinin yokluğunda verilen ve 29/01/2011 ile 29/06/2011 günlerinde tebliğ edilen hükme yönelik, yasal süreden sonra 19/01/2012 ve 16/01/2012 tarihlerinde temyiz istemlerinde bulunan sanık .. ve müdafiinin bu konudaki isteklerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
B-Sanık .. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
02/10/2010 tarihli yakalama ve üst arama tutanağı içeriğine göre; fındık deposundan plaka sayılı beyaz şahin marka bir otonun fındık hırsızlığına karıştığının ihbarı üzerine olay yerine giden ekipler araştırma yaptığı esnada söz konusu otoyu Bucak camii önünde gördükleri ve takiple Boztepe Devlet Hastanesi önünde yakaladıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii ücretinin hazine üzerinde bırakılması gerekirken, yargılama gideri olarak sanıktan tahsiline karar verilmesi,
../...
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/9617, K. 2016/1087, 2 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama