Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/9676 K.2016/822

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik olduğunun açıkça anlaşılması karşısında yalnızca bu hükümler yönünden yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen sonuç hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanlar ... ve ...'in soruşturma aşamasındaki beyanlarında saat 19.15 civarında evlerine geldiklerinde evin içindeki kişileri farkedip bağırmaları üzerine bu kişilerin evin arka kapısından kaçtıklarını beyan ettikleri, UYAP kayıtlarına göre olay günü güneşin batış saatinin 18.40 olduğunun anlaşılması karşısında;

eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde gerçekleştiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden, hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükümde 5237 sayılı yasanın 143. maddesi ile uygulama yapılması,