Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/973 K.2015/1197

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların müştekiye ait kamyonun kilitli olup olmadığı belirlenemeyen deposundan mazot çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uymasına rağmen, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından, sanıkların tekerrüre esas alınan ilamları belirtilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün, 2012/6-1432 E ve 2010/323 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 58.maddesinde tekerrüre esas alınan ilamın açıkca gösterilmesi zorunlu olmayıp, bu durum infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis