Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/9780 K.2016/957

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddeleri kapsamında tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen. 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar H.. F.. ve B..

T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümlerin temyizine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça sürüklenen çocukların savunmaları, mağdur beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocukların mağdurun dairesine açık olan camdan girerek içerden para ve araç anahtarını aldıktan sonra çaldıkları anahtarla dışarda park halinde bulunan mağdura ait arabayı da çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, bütün halinde TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında tek hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Yasa'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,