Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/979 K.2015/3508

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında kurulan hükümler ve Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik hırsızlık eylemi hakkında kurulan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafi 31.10.2011 tarihli dilekçe ile yasal süresi içerisinde hükmü temyiz etmiş ise de, adı geçen sanığın cezaevinden gönderdiği 31.01.2013 tarihli dilekçesinde dosyanın temyize gönderilmeden onaylanmasını talep ettiği anlaşılmakla, sanığın bu isteminin temyizden vazgeçme niteliğinde bulunduğu, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik hırsızlık eylemi ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık ... müdafinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi her iki sanık hakkındaki hükümlerin hükmün incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ...ve ...'e yönelik eylemleri ile sanık ...'nın katılan ...'e yönelik eylemi hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanıklar hakkında eylemin geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 143. maddesi uyarınca yapılan uygulamada sonuç ceza 2 yıl 13 ay 15 gün yerine 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmiş ise de; sonraki uygulamaların ve sonuç cezanın doğru olarak belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu.

11.02.2005 günü saat 22.00 sıralarında katılan ...'in işyerinin sağlam ve muhkem olan çift cam olarak yapılan pencere camını kırarak içeri girip, yazıcı, modem ve klavye çaldıkları, sonra müştekiler ... ve...'in işyerine muhkem olduğu anlaşılan demir perforje parmaklığın kilidini kırıp girmek suretiyle çelik kasayı demir levye ile açarak içindeki 50 TL ve masa üzerinde bulunan dört adet cep telefonunu alan sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerindeki hırsızlık suçu yanında yakınanların şikayetçi olması da dikkate alınarak aynı Yasanın 116/2-4,

119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden CMK'nun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi, suça konu eşyaların suç tarihindeki değerleri de tespit edilerek sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. sanık ... yönünden katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle ayrıca 168/2, 62; 116/2-4, 119/1-c, 62;

her iki eylem yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması durumunda ise ayrıca 151/1, 62. maddeleriyle 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522, 59 maddelerinin bir bütün halinde uygulanıp sonuç cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde karşılaştırılarak sonucuna göre lehe yasanın saptanıp uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,