Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2016/4007 K.2016/10974

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesinde "kanun yoluna başvuru süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi", aynı Kanun'un 263/1. maddesinde, "tutuklu ve hükümlülerin bulundukları ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" şeklinde yer alan düzenlemeler karşısında, hükmün tebliği sırasında ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa, anılan Kanun hükümlerine uygun şekilde kanun yoluna başvuru hususunda gerekli bildirimlerin hükümde yer almadığı anlaşılmakla, temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İbadethane olarak kullanılan caminin dış kısmındaki korkulukların demir parmaklıklarının bükülerek zarar verilmesi şeklinde gerçekleşen eylem TCK'nin 153/1. maddesine uyduğu halde sanık hakkında 152/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nin 152/1-a maddesinde düzenlenen suç için öngörülen yaptırımın 1 yıldan 4 yıla kadar hapis cezası olarak öngörülmesi karşısında her iki maddedeki ceza miktarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden ve de adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.