Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/10754 K.2011/6349

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine dair kesinleşen mahkeme kararından sonra süresi içinde başvurduğu halde işverence işe başlatılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı yıllık izin ücreti, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen rapora itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar vermekle iş sözleşmesinin kesintisiz devam ettiği ve işe başlatmama halinde feshin bu tarihte gerçekleştiği kabul edilmelidir. İşveren açıkça işe başlatmama iradesini ortaya koymuş ise bu tarih koymamış ise fesih tarihi bir aylık işe başlatma süresinin sona erdiği tarihtir. Kıdem tazminatı için faiz başlangıcı, işçinin işe başlatmama yoluyla gerçekleşen fesih tarihidir.

Somut olayda mahkemece kararın gerekçe kısmında feshin davalı işverenin davacı işçiyi işe başlatmayacağını bildirdiği 08/11/2006 tarihinde feshin kesinleştiği belirtilerek fesih tarihinin 08/11/2006 tarihi olduğu kabul edilmesine karşı hüküm altına alınan kıdem tazminatı için 08/10/2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve boşta geçen süre ücreti alacağı için davacının davalı işverene 18/10/2006 tarihinde başvurmasına karşılık sözkonusu boşta geçen süre ücreti alacağının 08/10/2006 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalı olmuştur. Yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 436/2. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.