Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/14492 K.2012/13069

Davacı vekili; ana dosyada, işe iade davası kabul edilen müvekkilinin kanuni sürede başvurmasına rağmen işverence işe başlatılmadığı gibi kanuni hak ve alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; kıdem-ihbar tazminatları ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini talep etmiş, birleşen dosyada; işe başlatmama tazminatı alacağının tahsili için Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2010/1 esas sayılı dosyasında başlattıkları takibe davalının haksız olarak kısmen itiraz ettiğini, 982,72 TL'lik kısım yönünden takibin kısmen durmasına sebep olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının davalı işyerinde 20/06/2006 tarihli sözleşmeyle haber kameramanı olarak işe başladığını, 31/12/2006 tarihinde iş sözleşmesinin sona erdiğini, bu dönemde altı ay onbir gün çalıştığını, davacının kendi isteğiyle 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi çalışma talebinde bulunduğu ve işkolunu değiştirdiğini, bu sebeple ....

A.Ş. ile 01/01/2007 tarihinden geçerli olmak üzere sözleşme yapıldığını, bu sözleşme uyarınca da altı ay yirmidört gün çalıştığını, davacının davalı şirkete yeniden müracaatı üzerine 25/07/2007 tarihte yeni bir sözleşme yapıldığını, bu sözleşmeyle de haber kameramanı olarak 31/03/2008 tarihine kadar sekiz ay on gün çalıştığını, davacının davalı işyerinde toplam ondört ay yirmibir gün çalıştığını ve çalışılmayan dört aylık süre ile birlikte kıdeminin onsekiz ay yirmibir gün olduğunu, bu sebeple bir aylık ihbar süresi bulunduğunu, çalışıyor olsaydı 1.150,00 TL aylık net ücret alabileceğini savunarak fazla istemlerin reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda ana davada kabul, birleşen davada kısmen kabul kararı verilmiştir. Hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir. Davacının davalı işyerinde haber kameramanı olarak çalışırken iş sözleşmesinin feshi üzerine Ankara 9. İş Mahkemesinin 2008/233-521 sayılı dosyasında açtığı işe iade davasının kabul edilerek kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 02.11.2009 tarih 2009/3805-30083 sayılı ilamıyla onandığı, davacının kanuni sürede işverene başvurmasına rağmen işe başlatılmayacağının bildirildiği çekişmesizdir.

Dosyada bulunan hizmet döküm cetvelinden davacının 20.06.2006-31.12.2006 tarihleri arasında yüzdoksanbir gün süreyle ....A.Ş.'de, 01.01.2007-24.07.2007 tarihleri arasında ikiyüzdört gün süreyle .... A.Ş.'de, 25.07.2007-31.03.2008 tarihleri arasında ikiyüzkırkyedi gün süreyle ....A.Ş.'de çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının önceki çalışmalarının yetersiz olduğu, ....süre dahil edildiği takdirde toplamda üç yıl sekiz ay sekiz gün sigortalılık bulunduğundan beş yılı doldurmadığı için kıdem tazminatına hak kazanamayacağı bildirilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki davacının tüm hizmet süresinin beş yılı doldurmadığı için kıdem tazminatına hak kazanamayacağı değerlendirmesi hiç tartışılmadan ve gerekçelendirilmeden bir yıl altı ay süreyle çalıştığının kabul edilmesi halinde hesaplanan kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; davacının davalı şirketle aralarında organik bağ bulunduğu anlaşılan ...A.Ş.'de ne iş yaptığının araştırılması, işkolu değişikliğinin davacının isteği ve rızasıyla yapılıp yapılmadığının netleştirilmesi, bundan sonra bilirkişiden denetime elverişli bir rapor alınıp davacının tüm hizmet süresinin geçtiği işyerlerinin dökümü yaptırılarak basın işkolundaki çalışmasının beş yılı doldurup doldurmadığının belirlenmesi, buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığının tespit edilmesi,

kıdem tazminatına hak kazandığı takdirde davacının kıdem tazminatına esas alınması gereken çalışma süresinin belirlenmesi, buna göre hak kazandığı yıllık izin ücretinin de hesaplatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi iken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.