Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/14540 K.2012/7763

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir. Davalı işveren, davacının 2006 yılındaki çalışma süresinin 6 aydan az olması nedeniyle 5620 sayılı Kanun uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece verilen davanın kabulüne dair karar, 9. Hukuk Dairesi tarafından “..Dosya içeriğine göre davacının davalı işverene ait işyerinde geçici iş pozisyonunda çalışmakta iken, iş sözleşmesinin 5620 sayılı Kanun gereğince 2006 yılındaki çalışma süresinin altı aydan az olduğu ve 2007 yılı geçici işçi vizesi uygulaması yürürlükten kaldırıldığı gerekçesi ile feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının 2006 yılındaki çalışması 176 gündür.

Davacı 2006 yılında altı aylık çalışma süresini doldurmasına birkaç gün kala iş bıraktırıldığını, işverenin üç günlük çalışma süresini de fazla mesai olarak gösterdiğini ileri sürmüş ise de bu iddiasını kanıtlamamıştır. Kaldı ki, 5620 sayılı Kanuna göre sürekli işçi kadrosuna geçirilmek için 2006 yılındaki en az altı aylık çalışmanın usulüne uygun alınmış vizeye bağlı olarak geçirilmiş olması gerekir.

Mevcut olgulara göre davacı işçi sürekli işçi kadrosuna geçirilme koşullarını taşımamaktadır. Ancak, yine aynı kanunun geçici 1. Maddesine göre bu durumdaki işçinin alınacak vizeye bağlı olarak, her yıl belirli bir süre için geçici iş pozisyonunda çalıştırılabilmesi mümkündür. Bu nedenle, 5620 sayılı Kanunun geçici işçi vizesi uygulamasını kaldırdığı yönündeki davalı işverenin savunması doğru değildir.

Davalı işverence feshe başvurulmadan önce yasanın tanıdığı bu yolun denenip denenmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Davalı işverenin 2007 yılı geçici iş pozisyonları için ilgili kurumlardan vize talebinde bulunup bulunmadığı uyuşmazlığın çözümü bakımından önem arz etmektedir. Vize talebinde bulunulmamışsa davacının geçici iş pozisyonda kanunda belirtilen şartlar çerçevesinde çalıştırılması yoluna gidilmeden iş sözleşmesinin feshi geçersiz kabul edilmelidir.

Vize talebi ilgili kurum tarafından uygun görülmemişse feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmelidir“ gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyulmasının ardından, işveren ve valiliğe yazılan yazılara cevaben, işverenin 2007 yılı geçici işçi pozisyonları için vize talebinde bulunduğu, ancak 5620 sayılı yasanın yürürlüğe girmesiyle valilik makamının vize talebini onaylamadığı bildirilmiştir. Dosya içeriğine göre, valilik 2007 yılı için vize vermemiştir. Fesih geçerli nedene dayandığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hatalı gerekçe ile kabulü bozmayı gerektirmiştir. Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.