Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/15680 K.2012/8394

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli sebebe dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine, davacının kanuni haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 24/08/2010 tarihinde davacının gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebi ile oluşan kaza sonucunda kullandığı makineye toplam 3.650,00 TL tutarında zarar verdiğini, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 /II-ı maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı işverenin fesih bildiriminde, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmemesi sebebi ile feshin geçersiz olduğu kannatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde otuz ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut uyuşmazlıkta, iş sözleşmesinin feshedildiği 30/08/2010 tarihinde, davalı işyerinde ülke genelinde aynı işkolunda çalışan işçi sayısının davalı işyerinden, SGK'dan ve Bölge Çalışma Müdürlüğünden sorularak tespit edilmesi, buna göre davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olup olmadığı belirlendikten sonra işin esasına girilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır

Ayrıca; 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludu

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen işverenin haklı sebeple derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur.

Somut olayda; dosya içerisinde mevcut fesih ihbarnamesi içeriğinden, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendi gereğince, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi sebebi ile feshedildiği anlaşılmaktadır. İşveren tarafından haklı sebeple derhal fesih hakkının kullanıldığı ileri sürüldüğünden, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtmemesi sebebi ile fesih bildirimin geçersiz kabul edilmesi ve bu gerekçe ile davanın kabulü yönünde karar verilmesi isabetsizdir .

Davalı işveren tarafından, 24/08/2010 tarihinde meydana gelen ve davacının kullandığı makinenin hasarı ile sonuçlanan uyuşmazlık konusu kazaya ve oluşan zarar miktarına ilişkin tutanaklar ibraz edilmiştir. Mahkemece, davalı işveren tarafından ibraz edilen bu tutanaklara ilişkin değerlendirme yapılarak, davacının kazanın oluşumunda kusurlu olup olmadığı ve meydana gelen zararın miktarı belirlenmelidir.

Feshe konu kazanın oluşumunda davacının kusurlu olduğu ve oluşan zarar miktarının davacının otuz günlük ücret tutarını aştığı belirlendiği takdirde iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshedildiği kabul edilmelidir.

Zarar miktarının davacının otuz günlük ücretinden az olduğu tespit edildiği takdirde ise, işçinin kusuru ve sebebiyet verdiği zararın iş yerinde olumsuzluklar meydana getirilip getirmediği ve iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ölçüde beklenmez bir hal alıp almadığı, feshin geçerli sebebe dayanıp dayanamadığı da değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır