Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/1585 K.2011/3736

Davacı vekili müvekkilinin davalı işyerinde 15/03/2003 tarihinde çalışmaya başladığını, 1. Müdür olarak çalışmakta iken 01/08/2006 tarihinde muhasebe elemanı olarak şirket merkezinde görevlendirildiğini, müvekkilinin şirketin merkezinde muhasebe elemanı olarak çalışmakta iken 01/07/2009 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, davacıya 28/05/2009 tarihinde 2. Müdürlük görevi teklif edildiğini ancak çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliği taşıyan görevlendirmenin kabul edilmediğinin şirkete yazılı olarak bildirildiğini, bu tarihten sonra davacıya istifa etmesi konusunda baskı yapıldığını, işveren tarafından yapılan feshin geçerli bir nedene dayanmadığını beyan ederek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının 1. Müdürlük görevinin 01/08/2006 tarihinde değiştiğini, ön muhasebe görevinde çalışmaya başladığını, 2. Müdürlük görevi teklif edildiği tarihte 1. Müdür olarak görev yapmadığını, bu nedenle teklif edilen 2. Müdürlük görevinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemeyeceğini, davacıya yeni görev verilirken restoran çalışmasında deneyimli olduğu hususunun dikkate alındığını, davacının görev değişikliğini kabul etmemesinin haksız olduğunu, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme tarafından, davalı işyerinde SGK ile ilgili işlemler dışında restoranların resmi işlemlerini kontrol işini de yaptığı, SGK mevzuatındaki değişiklikler sonunda davacıya verilen internet ile işlem yapma vekaletinin geri alınmadığı, davalı işverenin SGK ile ilgili işlemlerinin devam ettiği anlaşıldığından, davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığının işveren tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, mahkeme tarafından davacının çalıştığı işin elektronik ortama aktarılan işler dışında devam ettiği, yaptığı diğer işler itibariyle hizmetine ihtiyacın devam ettiği gerekçesi ile yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalı işveren, davacının yaptığı işlerin elektronik ortama aktarıldığını dolayısıyla ön muhasebe

hizmetine ihtiyaç kalmaması üzerine başka iş teklif edildiğini ancak kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuş olup bu savunma üzerinde yeterince durulmadan ayrıca davacının çalışma koşullarında aleyhe esaslı değişiklik yönüne gidilip gidilmediği, gidilmiş ise bunun geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı yönleri üzerinde gereği gibi durulmamıştır.

Somut uyuşmazlıkta, doğru sonuca varılması için öncelikle, davacının asıl görevi kapsamında yapmakla yükümlü olduğu işlerin neler olduğu ve elektronik ortama aktarılan işlerin asıl görevi kapsamındaki işlerden bulunup bulunmadığı, mahkemenin tanık sözlerine dayanarak davacının halen yapmaya devam ettiği işlerin yan iş niteliğinde olup olmadığı ,bu işlerin işveren yönetim hakkı kapsamında asıl işten tefrik edilip başka birine yaptırılmasının mümkün olup olmadığı, davacının görev kapsamındaki asıl işinin elektronik ortama aktarılmasından dolayı işgücü fazlalığı meydana gelip gelmediği,

bu nedenle feshin son çare olması ilkesine yönelen işverenin davacıya teklif ettiği görevdeki çalışma koşulları aleyhine olsa bile geçerli sebebe dayandığı taktirde bunun nazara alınamayacağı gözetilerek işletme yönetimi alanından uzman bir bilirkişiye davalı işveren işletmesinin yapısı incelettirilerek yukarıda açıklanan hususları karşılayacak rapor alınması ve delillerin değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekir iken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.