Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/17588 K.2012/13146

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 08.04.2011 tarihinde işverenin başka bir işçisine sataşması nedeni ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; her ne kadar davacı işyerinde kırgın olduğu bir arkadaşı ile münakaşa etmiş ise de, aslında sendikal çalışmalara katılması nedeniyle bu eylemin feshe dayanak yapıldığı, özellikle duruşmadaki gözlemlenen tavrı itibarıyla iş akdinin fesih nedeni olarak gösterilen nitelik ve özelliklerin davacıda bulunmadığı, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, davacı işçinin işverenin bir başka işçisine sataşma niteliğinde olan davranışları sebebiyle iş akdinin haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinin II. bendinin (d) fıkrasına göre, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Böyle durumlarda işçi, Anayasanın 25 ve 26. maddesi ile güvence altına alınmış düşünceyi açıklama özgürlüğüne dayanamaz. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan işveren aleyhine sarfettiği sözler çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Sadece işverene karşı değil, işveren temsilcisine karşı yöneltilen ve haklı

feshi gerektirecek ağırlıkta olmayan aleyhe sözler geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Bunun gibi, işçinin, işveren veya aile üyelerinden olmamakla birlikte, işverenin yakını olan veya işverenin yakın ilişkide bulunduğu veya başka bir işte ortağı olan kişilere hakaret ve sövgüde bulunması, bu kişilere asılsız bildirim ve isnatlar yapması özellikle işverenin şahsının önemli olduğu küçük işletmeler bakımından bu durum iş sözleşmesinin feshi için geçerli neden oluşturacaktır.

4857 sayılı Kanun’un 25. maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Yapıcı ve objektif ölçüler içerisinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili eleştiri ya da işletmedeki bozukluk ya da uygunsuzluklara ilişkin eleştiri söz konusu olduğunda geçerli fesihten bahsedilemez.

Somut olayda, davacının 08.04.2011 tarihinde, işyerinde çalışmakta olan Zeki Karakaya isimli işçiye, yemekhanede, daha önce aralarında yaşanan gerginlikten dolayı "senin ciğerin 5 para etmez" dediği, yemek bitiminde davacı ile diğer işçi arasında yaşanan bu sözlü tartışmanın büyüdüğü ve davacının işyerinde bağırarak masaları yumrukladığı aynı tarihli tutanak ve dinlenilen davalı tanıklarının beyanı ile sabittir. Davacı tanıkları, davacının geçimsiz bir olmadığını iş akdinin sendikal faaliyette bulunması nedeni ile sonlandığını beyan etmişler ise de davacı tarafça sendikal nedenle fesih iddiasına ilişkin delil ibraz edilmediği gibi mahkemecede bu iddiaya yönelik bir araştırma yapılmamıştır.

Davacının feshe dayanak yapılan eylemi 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinin II. bendinin (d) fıkrasına göre, işverenin bir başka işçisine sataşması niteliğinde olup iş akdinin davalı işverence haklı nedene dayalı feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının duruşma sırasında olumsuz tutum ve davranışlarda bulunmamış olması gerekçesi ile davanını kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.