Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/17704 K.2012/11059

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmaksızın ve hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, feshe gerekçe gösterilen amiri ile söz konusu olayın gerçek dışı olduğunu belirterek müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin olumsuz tutum ve davranışları, verilen görevleri düzenli yapmaması, işleri aksatması sebebiyle feshedildiğini, işçinin en son yöneticisiyle yaşadığı olayın iş sözleşmesinin feshini zaruri hale getirdiğini, davacının işverenine ve iş arkadaşlarına karşı ahlaka ve iyi niyet kurallarına aykırı hal ve hareketlerde bulunduğunu, yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine müdürü tarafından hatırlatılmasına rağmen yapmamakta ısrar ettiğini, müdürü tarafından yapmakla ödevli olduğu bir işi yapıp yapmadığı sorulduğunda sert bir şekilde yapmadığını belirttiğini,

sebebi sorulduğunda “ben kimseye hoş görünmek için işlerin sırasını değiştirmem, ben buyum, ben işimi nasılsa yapıyorum, işinize geliyorsa” gibi sözler sarf ederek saygısız bir tutum sergilediğini, ayrıca iş arkadaşları tarafından kendisine daha dikkatli olması gerektiği hatırlatıldığında “bu daha nedir ki ben daha neler yapacağım” şeklinde tehdit içerir ifadeler kullandığını,

davalı şirket ile iş sözleşmesi devam ederken muhtelif tarihlerde ve mesai saatleri içerisinde aynı faaliyet konusu içerisinde bulunan başka bir şirkete ait ancak kendi ismini taşıyan bir elektronik posta adresinden sadakat borcuna aykırı davranarak ve iş görme borcunu da yok sayarak başka şirketlere sağladığı hizmetlere ilişkin teklifler de dahil olmak üzere davalı şirkette yapması gereken işlerin tamamen dışında ve adeta ikinci bir şirkette çalışıyormuşçasına yazışmalar yaptığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tanık beyanlarından iş önceliklerinin değiştiği, bu sebeple davacının yöneticisinin söylemiş olduğu işe karşılık iş önceliğini değiştiremeyeceğini söylediği, bu durumun haklı fesih sebebi olmadığı gibi geçerli fesih sebebi de oluşturmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır.

Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Dosya içeriğine göre, yazılım uzmanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi işverence, yöneticisinin verdiği talimatları uygulamaması, işini aksatması, yöneticisine karşı saygısız tutum sergilemesi, iş arkadaşlarına “bu yaptıklarım bir şey değil, daha neler yapacağım” şeklinde beyanda bulunması sebebiyle feshedilmiştir. Yargılama sırasında davalı vekili tarafından sunulan belgelere göre, davacıya olumsuz davranışları sebebiyle çeşitli tarihlerde ihtarlar verilmiştir.

Mesai saatlerine denk gelen zamanlarda, davalıya ait olup kendi kullandığı bilgisayardan gönderdiği ve aldığı, yazılım işleri ile ilgili çok sayıda mail bulunduğu sabittir.

Tanık olarak dinlenen amiri ve işyerinde çalışan diğer tanıklar, davacının son zamanlarda kendi departmanı ve diğer bölümlerdeki çalışanlarla bir çatışma hali bulunduğunu, bir kaç sefer diğer arkadaşlarla olan ilişkilerindeki durumu araya girerek amirinin düzelttiğini, en son kendisine bir iş verdiğinde kendisine “başkalarını mutlu etmek için ya da başkalarına hoş görünmek için yalakalıkta bulunamam, işimi sırasıyla yaparım” dediğini, tavırlarındaki agresiflik nedeniyle odasına çağıran amirine “ben yaparım, burayı sevmiyorum, ortamı sevmiyorum, sizi sevmiyorum, yöneticiliğinizi beğenmiyorum, şirketi sevmiyorum” dediği,

sözlerine “görün bakın neler yapacağım” şeklinde devam ettiği sabittir. İşçinin yerine getirdiği işin niteliğine ve kıdemine göre, bu eylemleri gerçekleştirmesi işyerindeki iş akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.