Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/17837 K.2012/11274

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

İş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir.

İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar.

Buna karşılık, işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalıya ait işyerinde satış temsilcisi olarak çalışan davacının, şahsi aracını davalı şirketin görevli bulunduğu deposu içerisinde şirket talimatlarına aykırı olarak ve diğer çalışanların hayatını tehdit edecek şekilde hızlı kullandığına ilişkin 04/08/2010 ve 29/12/2010 tarihli tutanaklar düzenlendiği,

ayrıca 30/12/2010 tarihinde de, şirket prosedürleri gereği gün sonunda nakit tahsilat kasasına bırakılan para poşetlerinin herhangi bir sebeple hasar görmesi durumunda paranın şirket hesabına aktarılabilmesi için ilgili poşet sahibi çalışanın görev yerine gelerek parayı teslim almaktan sorumlu Securverdi firmasının çalışanlarıyla birlikte poşetteki para miktarını tekrar sayması gerektiği, ancak, 28/12/2010 tarihinde kapalı olarak bıraktığı para poşetinin daha sonra hasar görerek yırtılması üzerine yöneticisi,

sorumluluğunda olan paranın nezaretinde tekrar sayılması için 18:30 civarında günlük tahsilatı yapmak üzere depoya gelecek olan Securverdi aracını beklemesi gerektiği tarafına iletmiş olmasına rağmen, konuyla ilgili mesuliyeti olmadığını belirterek bekleyemeyeceğini, çalışma ortamındaki huzuru bozacak şekilde yüksek sesle beyan ettiği gerekçesiyle savunması alındığı, dinlenen davalı tanıklarının söz konusu tutanakların ve savunma isteme yazısının içeriğini doğruladıkları anlaşılmaktadır.

İşçinin hizmet süresine göre bunları gerçekleştirmesi iş akışını bozucu niteliktedir ve delil durumuna göre işyerinde olumsuzluk yaratmıştır. Artık işverenden iyiniyet kuralları çerçevesinde iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.