Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/17902 K.2012/11122

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesinin g bendi uyarınca feshedildiğini, müvekkilinin bu şekilde devamsızlığının söz konusu olmadığını, davacının çok ciddi rahatsızlık geçirdiğini, bu rahatsızlıklarının halen devam ettiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilerek, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işyerine gelmediğine dair tanzim edilen tutanakların görevli olduğu Kütüphane Müdürlüğü tarafından bildirildiğini, davacının sonradan almış olduğu raporları sunduğunu ancak bu raporların özel hastane ve polikliniklerden verildiğini ve mevzuata uygun olmadığını, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ibraz edilen tutanak, savunma ve tanık beyanlarına göre davacının raporları ve işe geç geldiği günler haricinde davacının sadece bir gün devamsızlığının bulunduğu, bunun da sözleşmenin feshi açısından yeterli olmadığı, dolayısıyla davalı işverenin fesih açısından geçerli nedene dayandığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 28 gün işyerine gelmediği ve 11 gün geç geldiğinden bahisle tutanak tutulduğu, davacının ibraz etmiş olduğu özel polikliniklerden

alınan raporlarla ilgili olarak Sağlık Uygulama Tebliğine göre iş görmezlik belgesi ve çalışabilir kağıdı düzenlenmesi gerekmesine karşın düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Davacının mevcut tutanak ve belgelere göre işyeri düzen ve kurallarına uymadığı, bu şekilde işyerinde düzensizlik ve huzursuzluk yarattığı gibi yapması gereken işlerin başkası tarafından yapılması nedeniyle işlerin aksamasına ve diğer arkadaşlarının iş yükünün artmasına sebep verdiği, aldığı raporların ise bu konudaki mevzuata uygun olmadığı açıktır.

Mahkemece bu hususlar ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gözetilmeksizin davanın reddine karar vermek gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.