Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/18199 K.2012/10829

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, 15.11.2008 tarihinde iş yerinde yapılan toplantıda, davacının kasap bölümü tarafından eldiven ve bonelerin saklandığı yönünde ithamlarda bulunduğunu, bu itham sebebiyle kasap reyonunda çalışan M. C. ile arasında tartışma yaşandığını, ve tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü, davacının iş sözleşmenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, davalı işveren tararfından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği ve işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun’un 25. II-b maddesine göre, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih sebebi olarak sayılmıştır. İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması da aynı madde (d) alt bendi hükmü uyarınca haklı fesih sebebi sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih sebebidir.

Ayrıca, 4857 sayılı Kanun'un sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene iş yerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı iş yerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

Somut olayda, davalı işveren, davacının bir başka işçi ile müşteriler önünde yumruklaşmaya varan kavga etmesi sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürmüş ve mahkeme aynı gerekçe ile işçinin işe iade davasını reddetmiştir.

Davacı feshe konu olayın gelişiminde bir kusurunun olmadığını, M. C. isimli diğer işçinin kendisine saldırdığını ve olayın mağduru olduğunu beyan etmektedir.

Feshe konu olaya ilişkin düzenlenen 15.11.2008 tarihli tutanakta, M. C. isimli diğer işçinin davacıya vurduğu ve davacının çenesinden yaralandığı belirtilmiştir.

Yargılama aşamasında dinlenilen tanık anlatımlarından, feshe konu olay tarihinde iş yerinde düzenlenen toplantı sırasında, davacının, kasap reyonunda çalışan işçilerin eldiven ve boneleri sakladığını bu yüzden kendilerinin bulamadıklarını söylemesi üzerine, Burcu isimli çalışan ile davacı arasında gerginlik yaşandığı, B. isimli çalışanın, toplantı sonrasında durumu kasap reyonunda çalışan M. C. isimli diğer işçiye aktarması üzerine de, her üç işçi arasında başlayan tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü ve bu kavga neticesinde davacının yaralandığı anlaşılmaktadır. İşveren tarafından yazılı beyanları alınan diğer tanıkların beyanları da tarafların karşılıklı olarak birbirlerine vurdukları yönündedir.

Mahkemece, feshe konu kavgaya karıştığı anlaşılan M. C. isimli işçinin işverence işten çıkarılıp çıkarılmadığı ve eşit işlem borcuna aykırı davranılıp davranılmadığı araştırılmaksızın eksik incelemeye dayalı hüküm kurulmuş olması hatalıdır. Belirtilen hususlarda gerekli araştırma yapılarak tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır.