Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/18250 K.2012/13474

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin haklı bir sebep olmaksızın iş akdinin davalı tarafından feshedildiğini, bu nedenle iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine ve diğer kanuni hakların tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklı sebeple iş akdinin feshedildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin feshedilmeden önce iş akdinin feshine gerekçe olarak gösterilen olayla ilgili olarak hakkında yürütülen ceza kovuşturmasında beraat ettiği, bu nedenle feshin haksız fesih olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda ;davalı işverence; 04.10.2010 tarihli fesih bildiriminde "gerek misafir şikayetleri gerekse çalışan personelle yaşadığınız sorunlar gece vardiyasında ciddi aksamalara sebebiyet vermiştir, daha önce bu konuda yazılı savunmanız alınmış, ihtarda bulunulmuştur iş akdiniz İş Kanunu mad. 17'ye göre feshedilecektir" şeklinde bildirimde bulunulmuştur.

Davacı işçinin feshe konu, müşteri ile arasında geçen tartışma olayıyla ilgili hakkında açılan ceza davası sonucunda, beraat kararı değil, ceza tertibine yer olmadığına hükmedilmiş olup, ceza mahkemesi dosyası incelendiğinde açıkça anlaşıldığı üzere; karşılıklı hakaret suçunun işlendiği dolayısıyla davacı işçinin otel diskosunda müşteriye hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca dosya içerisindeki başka müşteriler tarafından verilen şikayet dilekçeleri ile tanık anlatımlarından davacı işçinin işyerinde huzuru bozacak şekilde davranışlar sergilediği açıktır. Davalı işverenin işçi hakkındaki güveni sarsılmakla iş ilişkisin sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi mümkün gözükmemektedir.

Davalı işveren tarafından iş akdinin feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla, mahkemece davanın reddi yerine hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.