Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/3360 K.2011/5858

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01/11/1995 tarihinden 14/12/2009 tarihine kadar değişik şubelerinde tezgahtar olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak sona erdirildiğini, müvekkilinin işe iadesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2 gün mazeretsiz olarak işyerine gelmediğini, davacıya ihtarname çekildiğini, iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme tarafından, feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilmiş, işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 6 aylık ücret tutarında belirlenmiştir.

Davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. İş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre, somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde tezgahtar sıfatıyla yaklaşık 14 yıl 1 ay çalıştığı, işverence gerçekleştirilen feshin haklı-geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacının kıdemi ve fesih nedenine göre işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın 5 aylık yerine 6 aylık ücret tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine ve yasaya uygun bulunmadığından, kararın bozulması ve 4857 sayılı Kanunun 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.