Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/4907 K.2012/319

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

İş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının görevine gereken özeni göstermemesi sebebiyle uyarı cezası aldığını, 2009 yılında elli beş gün rapor alması sebebiyle ikinci defa uyarı cezası aldığını, davacının eylül ve ekim aylarında da aynı tutumunu devam ettirdiğini, iş arkadaşlarına kötü örnek olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 14,15,30.09.2009 ve 05,10.10.2009 tarihlerinde raporlu olduğu dönemde iş sözleşmesinin feshedildiği, hasta olan bir kişinin raporlu olduğu dönemde raporunu işverene iletmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi davacı bir seferinde işyerinde rahatsızlanıp hastaneye götürüldüğü akabinde rapor aldığı, davalı işverenin bundan habersiz olamayacağını belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının kabin memuru olarak çalışmaktayken 14,15,30.09.2009 ve 05,10.10.2009 tarihlerinde devamsızlık yaptığı gerekçesiyle iş sözleşmesi feshedilmiştir. Dosya içeriğinde.

13.06.2008, 11.07,2008,19.04.2008, 21.08.2008, 24.12.2008, 23.02.2009, 10.05.2009, 14.08.2009, 01.08.2009, 24.08.2009 tarihli iş görmezlik belgelerinin bulunduğu, davacının 2008 yılında sık aralıklarla toplam elli beş gün rapor aldığından bahisle uyarıldığı, dava devam ederken feshe konu devamsızlık tarihlerine ilişkin raporların davalı vekili tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılmıştır.

Davacının, raporlu olduğu gün sayısı ve aralıkları dikkate alındığında davranışının haklı sebep ağırlığında olmasa da fesih için geçerli sebep oluşturacak niteliktedir. Davacının söz konusu davranışı karşısında davalının, davacı ile iş ilişkisini sürdürmesi beklenemeyeceğinden feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.