Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/5178 K.2011/5702

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence tek taraflı olarak askıya alınmak suretiyle feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur. Davalı işveren vekili, davacının geçici işçi olduğu ve belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece “5620 Sayılı Yasa belediyelerde vizeli olarak çalışan geçici işçilerin daimi kadroya ya da sözleşmeli kadroya geçirilmesini, belediyelerde geçici işçi çalıştırılmamasını belirlemiştir. Daimi işçi yada sözleşmeli kadroya geçirilme koşullarını taşımayan işçilerin dahi emekli oluncaya kadar belediyede yılda 6 aydan fazla olmamak üzere çalıştırılmaya devam edilmesi yükümlülüğü getirmektedir.

Bu anlamda 5620 Sayılı işçilerin hizmet aktinin feshini değil aksine daimi kadroda bu mümkün olmadığı takdirde geçici kadroda devamını sağlamaya yöneliktir. Davacının belirsiz süreli hizmet akdi ile çalışan işçi olduğu, işten çıkartıldığı tarihe kadar da aralıksız olarak çalıştığı, mevsimlik ve geçici statüde çalışmadığı davalı işverenin feshi geçerli nedene dayandığını ispat edemediği” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı işverence temyiz edilmiştir.

Davacının daimi işçi olup olmadığı taraflar arasında tartışmalıdır. Bu nedenle öncelikle davacının daimi iş mi yoksa geçici işçi mi olduğu açıklığa kavuşturulmalıdır. Geçici işçi olduğunun anlaşılması halinde geçici işçilerle bağıtlanan iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için vize alınmış olması gerektiği gözetilmelidir. Vizeli işçilerle yapılan iş sözleşmeleri uygulamada belirsiz süreli iş sözleşmesi olarak kabul edilmektedir. İş sözleşmesinin belirsiz süreli olması işçiye daimi işçi statüsü kazandırmayacağı da ayrıca nazara alınmalıdır.

5620 Sayılı Kanuna göre vizeli işçi olma koşulu ile daimi kadroya geçirme işlemi ancak belediyece yapılabilecek idari bir işlemdir. Belediyece koşulları uygun olmasına rağmen daimi işçiliğe geçirilme hususunda işlem tesis etmemesi halinde bu işleme karşı

idari yargıya başvurulabileceği keza dikkate alınmalıdır. Anılan yasadaki düzenleme itibari ile sürekli işçi kadrolarına geçirilemeyen işçinin geçici iş pozisyonunda çalıştırılabilmesi için vize alınması gerekmektedir. Daha açık bir anlatımla belediyelerin vize alınması koşulu ile ancak geçici işçi çalıştırabilirler. Davacının vizeli işçi olması halinde ancak vizesi alınmak koşulu ile ve geçici olarak çalıştırılmak üzere işe iade edilebileceği düşünülmelidir. Mahkemece davacının daimi işçi olup olmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.