Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/6009 K.2012/1686

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli sebep olmadan ileri sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin fesih bildiriminde belirtilen geçerli sebebe dayanılarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı işverenin davacının performansının düşük olduğu iddiasını ispatlayamadığı gibi görev yerinde olmaması nedeniyle işte aksamalar meydana geldiği savunması bakımından da olayın iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshini gerektirecek ağırlıkta olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

./..

- 2 -

Somut olayda; davacının iş sözleşmesi görevinde kendisinden beklenen performansı ve davranışları göstermemesi, daha önce kendisine sorumluluklarıyla ilgili bilgi verildiği halde görev tanımına uygun olmayan davranışlarıyla müşteri memnuniyetini ve işveren şirketin itibarını tehlikeye atması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatları ödenmek suretiyle feshedilmiştir.

Davalı işverenin fesih gerekçesi olarak gösterdiği olaylardan ilki. 15 Aralık 2008 tarihinde nöbetçi olan davacının görevi gereği 7 gün 24 saat ulaşılabilir olması ve 15 dakikada müşteri ofisine bağlanması gerekirken saat 21.50 de gelen bir aramadan sonra 15-20 dakika içersinde davalı şirketin İstanbul kampüsüne gidip müşteri ofisine bağlanacağını söylediği halde 40 dakika içinde bağlanmadığı ,durumun ilgilisi tarafından davacının yöneticisine bildirildiğidir.

Davacı olayı kabul etmekte, şehirlerarası yolculuktan döndüğü için yorgun olduğunu, bu nedenle ilk aramadan sonra uyuyakaldığı için gecikmenin yaşandığını beyan ettiği görülmektedir.

İkinci olay ise; yine nöbetçi olduğu 21 Mart 2009 tarihinde kendisine ulaşılamaması nedeniyle işlemin nöbetçi olmayan başka bir çalışan tarafından yapıldığı, davacının yöneticisine haber vermeden ve nöbetini başka bir takım arkadaşıyla değişmeden şirketten ve evinden uzaklaşarak Şile'ye gittiği, 7/24 ulaşılabilir olma ve 15 dakikada müşteri ofisine bağlanma nöbetçi sorumluluğunu ihlal ettiğidir. Davacı araç muayenese yaptırmak için Şile'ye gitmek zorunda kaldığını savunmuştur.

Davacının bu davranışları nedeniyle iş akışının olumsuz etkilendiği, davacının nöbetçi olduğu dönemde sorumluluklarını gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle nöbetçi olmayan başka çalışanların işi yapmasının gerektiği, işin gecikmeli olarak yapılabildiği ve işverenin itibarının bu durumdan zarar gördüğü açıktır.

Dava konusu olayda, davacının görevini gereği gibi yapmamasından kaynaklanan performans düşüklüğü söz konusudur. Feshin geçerli sebebe dayandığı açık olduğu halde olaya uygun düşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.