Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/6998 K.2011/5596

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa zaptın 10.02.2009 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli karar arasında kıdem tazminatı işlemiş faizin miktarı konusunda açıkça çelişki bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesi uyarınca salt bu husus bozma nedenidir. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.