Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/9705 K.2012/3236

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının makbuz koçanını kaybetmesi ve zimmetine para geçirmesi ile ilgili davalı tarafça herhangi bir delil sunulmadığı, her iki olayın da fesihden çok önce meydana geldiği, özellikle zimmet suçu ile ilgili olarak davacı hakkında herhangibir şikayette, suç duyurusunda bulunulmadığı, akdin haklı olarak feshi savunulmasına rağmen davacıya ihbar tazminatı hesaplanıp almasının ihtar edildiği, savunma ile tüm bunların çelişkili olduğu gerekçesi ile feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalıya ait işyerinde muhasebeci olarak çalıştığı anlaşılan davacının iş sözleşmesi, tahsilat makbuz koçanını kaybettiği ve yapılan tahsilatı şirkete bildirmeyip zimmetine geçirdiği gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesi gereğince feshedilmiştir. Zimmete para geçirme olayı daha önce gerçekleşmiş ise de fesih tarihi itibariyle devam etmiştir. Davacının fesihten sonra parayı yatırmış olması da zimmet eyleminin fesih tarihine kadar devam ettiğini göstermektedir. Davacının davranışı haklı nedenle feshi gerektirmekte ise de iş sözleşmesi ihbar tazminatı ödenmek suretiyle fesh edildiğinden feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir. Bu sebeple; davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.