Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/9719 K.2012/2925

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının iş akdinin, organizasyon değişikliğine gidilerek görev yaptığı pozisyonun kapatılmasından dolayı geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin sorumluluğundaki bazı mağazaların devri, bazılarının da İzmir Bölgesine bağlanmasına ilişkin işletmesel karar ve alınan yeniden yapılanma kararı sonucu oluşan istihdam fazlalığı nedeniyle feshedildiği,

ancak bu durumda dahi davacının başka bir işte çalıştırılma imkanı olup olmadığı araştırılarak feshe son çare olarak başvurulması gerektiği, bu kapsamda İş Kanunun 22. maddesinde sözü edilen değişiklik önerisinin değerlendirilmesi gerektiği, değişiklik feshinin iş sözleşmesinin feshinde olduğu gibi biçimsel koşullara uygun yapılması gerektiği, davalı taraf, davacıya başka yerde pozisyonuna uygun sözlü iş teklif edildiğini kabul etmekle, işverenlikte başka bir işte çalışma imkanı bulunduğu, dolayısıyla davalı işverenlikçe feshe son çare olarak başvurulmadığı, davalı tarafın değişiklik önerisini yazılı olarak yapmadığı,

gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir. 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, Antalya Bölge Müdürlüğü'nün kapatıldığı dosya içeriginden sabittir. Yeniden yapılanma sonucunda bölge müdürü olan davacıya Eskişehir'de satış danışmanı olarak çalışması teklif edilmiş ise de, davacı bu öneriyi kabul etmemiştir. Davacının değerlendirilebileceği boş bir bölge müdürlüğünün varlığı kanıtlanamamıştır. Davacının iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Bu sebeple son çare ilkesi kapsamında davacıya Eskişehir'de satış danışmanlığının önerilmesinin yazılı olarak yapılması gerekmez. Başka bir anlatımla 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde öngörülen prosedürün dava konusu olayda uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Mevcut delil durumuna göre fesih geçerli nedene dayanmaktadır. Dolayısıyla, mahkemece davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.