Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/983 K.2011/3473

Davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğini karar verilmesini, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, global krizden etkilenen şirketin ekonomik olumsuzluklarla karşı karşıya kaldığı, kendilerinin hizmet verdikleri F.... Lojistik AŞ'nin K.... AŞ devredildiği ve hizmet verdikleri şirketin deposunun kapanması neticesinde davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının fesih gerekçesini kanıtlayamadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı işveren tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işverene işçinin yeterliliğinde veya davranışlarından ya da işlemenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerini daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işvrenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini

geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacının 04.10.2007 tarihinden itibaren satış elemanı olarak çalıştığı ve hizmet sundukları F..... Lojistik AŞ'nin işlerinde meydana gelen daralma nedeniyle işleri azaltmak ve sona erdirmek zorunda kaldıklarından ve diğer projelerde davacının durumuna uygun bir iş bulunamadığından iş aktinin feshedildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davalı şirketin hizmet sunduğu F.... Lojistik AŞ'nin işlerinde ekonomik daralma yaşandığı ve bunun sonucu olarak hizmetin görüldüğü bu şirkete ait deponun kapandığı ve işin sona erdiğini ilişkin belgelerin resmi kurumlara verildiği sabittir. Bu durumda feshin sadece son çare ilkesi yönünden denetlenmesi gerekir. Davacının başka projelerde değerlendirme olanağının olup olmadığı fesihten sonra aynı nitelikte yeni işçi alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken esik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.