Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/11646 K.2013/1614

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili müvekkilinin 27.12.2004-27.01.2010 tarihleri arasında davalı şirkette aralıksız olarak çalıştığını, son ücretinin net 650,00 TL olduğunu, dört aylık ücreti, fazla mesai, resmi tatil günleri çalışma ücreti ve yasal emeklilik süresini doldurması nedeniyle tazminat haklarının ödenmediğini, yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını, davacı işe girerken işveren tarafından 3.500,00 TL lik senet alındığını işverenin bu senedi iade etmeyip koz olarak kullandığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500,00 TL kıdem, 25,00 TL ihbar tazminatı, 25,00 TL hafta sonu çalışması ve yıllık izin ücreti,

25,00 TL fazla mesai ücreti, özel gider indirimi (vergi iadesi yerine geçen sabit para)'nin 27.01.2010 tarihinden kıdem tazminatı için en yüksek mevduat faizi diğer alacaklar için yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının müvekkili işyerinde 13.01.2005-25.01.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, son ücretinin aylık net 650,00 TL, asgari geçim indirimi tutarının 67,43 TL olduğunu, dava konusu edilmiş olan ve geniş anlamda ücret kavramı içinde değerlendirilen taleplerinin zamanaşımına uğradığını kıdem tazminatı dışındaki alacaklar için davalının temerrüde düşürülmediğinden faiz talebinin dava tarihinden veya ıslah tarihinden başlayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının işyerinden emeklilik nedeniyle ayrıldığı, işverenlikçe tanzimli sigortalı hesap fişi ve işten ayrılma bildirgesinden anlaşıldığı, bu durumda davacının kıdem tazminatının talep hakkının bulunduğu ancak iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle fesheden davacı işçinin ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığı,

davacı işçinin fazla mesai yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı, bunlara karşılık gelen ücretin ödendiği davalı işverenlikçe ispatlanamadığından davacının fazla mesai ve hafta tatili ücreti yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu izinleri davacının kullandığı ya da karşılığı olan ücretin ödendiğinin davalı işverenlikçe ispatlanamadığı yine davacının asgari geçim indirimi alacağının olduğu ve bu alacağın ödendiği davalı işverenlikçe ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyada dinlenmiş tanık beyanlarına göre davacının haftanın beş günü 08.00-18.00 saatleri arasında cumartesi günleri ise yarım gün çalıştığı anlaşılmaktadır. Bir saatlik ara dinlenmenin mahsubundan sonra davacının haftalık fazla mesaisinin dört saat olduğu halde hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru değildir.

Asgari geçim indirimi miktarı kısa kararda 1.054,00 TL olarak belirtildiği halde gerekçeli kararın hüküm kısmında 1.000,54 TL olarak yazılması hatalıdır. Ayrıca asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz yürütülmesi gerekirken en yüksek mevduat faizi yürütülmesi de hatalıdır.

Davacı dava dilekçesinde aylık ücretinin net 650,00 TL olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece davacının ücretinin net 1.100,00 TL kabul edilerek bu ücret üzerinden hesaplanan alacak miktarlarına karar verilmiştir. Davacının ücret talebi net 650,00 TL olup mahkemece talebin aşılarak 1.100,00 TL ücret aldığının kabulü de doğru bulunmamıştır.