Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/14151 K.2013/3399

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı T.C. Ziraat Bankası A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının, davalı güvenlik şirketi bünyesinde özel güvenlik elemanı olarak önce Eleşkirt Ziraat Bankası Şubesinde daha sonra Ağrı Ziraat Bankası Şubesinde çalıştığını, çalışması devam ederken Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile 4926 sayılı Kanuna muhalefetten mahkum edildiğinden çalışma izninin Ağrı Valiliğince iptal edildiğini, bunun üzerine davalı güvenlik şirketinin iş sözleşmesini İş Kanunun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-a maddesi hükmü gereği derhal feshettiğini, işçinin işe alım sırasında mahkumiyetinin olmadığını belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı ile hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A. Ş. vekili, dosyanın yetkili Ankara İş Mahkemesine gönderilmesini, hukuki ve kanuni dayağı bulunmayan davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir. Diğer davalı Ziraat Bankası A. Ş. vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin söz konusu mahkumiyet kararının kesinleşme tarihi itibariyle işçiyle sözleşme yapıldığı sırada davcının yargılanmasının sürdüğü, sözleşmenin yapıldığı an itibariyle gerekli vasıf ve şartları haiz bulunduğu, kanunun 25/II-a maddesi kapsamında haklı nedenle derhal feshin şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatları hüküm altına alınmıştır.

Karar, davalı Ziraat Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece ihbar ve kıdem tazminatı istekleri ile hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının kabul edilmesi dosya içeriğine ve delil durumuna uygundur. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar usulüne uygun değildir. Söz konusu raporda davacının işyerindeki kıdemi Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 17.02.2006-23.09.2010 arası olarak belirlendiği halde, bu süreye ihbar öneli olan sekiz haftanın ilave edilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda kıdeme ihbar önelinin eklenmesini gerektirecek bir yasal düzenleme mevcut değildir. Davacının işyerindeki kıdemi, belgelere göre 17.2.2006-23.9.2010 arası olup bu kıdeme göre dava konusu alacaklar yeniden hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.