KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2012/14308 E., 2013/3429 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti,bayram ve tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Dava, davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, izin, bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışmadan doğan alacak istemlerine ilişkindir.
Davalı cevabında, davacının alacaklarını aldığına dair ibraname imzaladığını ve uzun süre fazla çalışma yapmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Somut olayda hükme esas alınan ilk rapora göre fazla mesai isteği ıslah ile 15.068,64 TL olarak artırıldığı ve davalı vekilinin itirazı üzerine zamanaşımına uğrayan miktarın düşülmesi sonucunda bu alacağın ek raporda 9.884,44 TL olarak belirlenmesi karşısında aradaki zamanaşımı sebebiyle reddedilen 5.224,20 TL içinde diğer reddedilen miktarlar gibi davalı yararına avukatlık ücreti verilmesi gerekirken yazılı şekilde aksi yönde karar verilmesi bozma sebebidir.
Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/14308, K. 2013/3429, 21 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama