Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/14647 K.2013/4100

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı taraf, davacının davalı işyerinde 21.03.2000-20.12.2010 tarihleri arasında çalıştığını, ücretinin ödenmemesi nedeniyle ödenmeyen ücretlerini talep etmesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı taraf öncelikle zamanaşımı itirazında bulunmuş ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği ve ayrıca davacının yıllık izin ücreti, fazla çalışma alacağı, hafta tatili alacağı, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı ve ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasında davacı işçiye ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına karşılık ücretinin ödenip ödenmediği hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2. maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili

bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir.

Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinlettikleri tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir.

Ancak,"işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut olayda davacı taraf ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağını talep etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tanık beyanlarına göre dini bayramlarda çalışmadığı ve diğer resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosyada mevcut ücret bordrolarının incelenmesinde bazı dönemlerde resmi tatillerde çalışma karşılığı ücret tahakkuk ettirilmesine rağmen, tahakkuk yapılan dönemler dışlanarak hesaplama yapılması gerekirken, bu dönemler dışlanmadan hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer.

Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacı fazla çalışma yaptığını iddia etmiş, davalı ise fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur.

Dinlenen taraf tanık beyanlarına göre davacının haftanın beş günü 08.00- 18.30 saatleri arası çalıştığı, ayrıca ayda üç kez saat 22.00 a kadar çalıştığı, bilirkişi de tanık beyanlarını esas alarak davacının fazla çalışma alacağını hesaplamış mahkemece, takdiri indirim yapılmaksızın hesaplanan bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Davacının fazla çalışma alacaklarının tanık beyanı ile kanıtlanması gözetilerek yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda makul bir indirim yapılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.