Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/14773 K.2013/10010

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf davalılar ..., .... Belediye Başkanlığı, ....Turizm San. ve Tic. A.Ş.,..... Tic. Ltd. Şti, ..., ....i Ltd. Şti. Adına kimsel gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Belediyesine ait işyerinde değişen alt işverenlere bağlı olarak 24.04.1992-29.03.2009 tarihleri arasında çalıştığını, 29.03.2009 tarihinde Karabağlar Belediyesinin kurulması üzerine yapmış olduğu iş ve işyeri değişmeksizin davalı ... Belediyesine bağlı olarak çalışmaya devam ettiğini, 02.05.2010 tarihinde emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini, davalı işveren tarafından kıdem tazminatının eksik ödendiği ve yıllık izin ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... ve Karabağlar Belediye Başkanlığı vekilleri; Konak ilçe sınırları içindeki 162 mahallede cadde ve sokakların temizlik işlerinin ihale ile alta işverenlere devredildiğini, davacının müvekkili belediyenin çalışanı olmadığını davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının Konak Belediye Başkanlığına ait iş yerinde alt işverenlere bağlı olarak 11.01.2001-18.04.2009 tarihleri arasında çalıştığı, Karabağlar Belediyesinin kurulması üzerine davacının iş sözleşmesinin davalı ... Belediye Başkanlığına devredildiği, fesih tarihinde davalı ... Belediyesi işveren konumunda olmadığından bu davalı açısından davanın husumet sebebiyle reddi gerektiği kanaatine varılarak davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Mahkeme davacı vekilinin temyiz istemini, kabulüne karar verilen kıdem tazminatı miktarının kesinlik sınırı içinde kaldığından bahisle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2 maddesi gereğince 23.05.2012 tarihli ek kararı ile reddetmiştir.

Temyiz kesinlik sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması ve davanın kısmen kabul ile sonuçlanması durumunda temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik sınırı belirlenir. Davacı davalılara bağlı gerçekleşen toplam çalışma süresinin onaltı yılın üzerinde olduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açmıştır. Yapılan yargılama sonucunda toplam çalışma süresinin dokuz yıl olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davanın kabulüne karar verilen miktar yönünden karar kesin olmakla birlikte, reddine karar verilen miktar yönünden kesin olmadığından 23.08.2011 tarihli ek karar kaldırılarak, temyiz isteminin esastan incelenmesi gerekmiştir.

2-Davacının davalılara bağlı gerçekleşen çalışma süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı çalışmasının 24.04.1994-02.05.2010 tarihleri arasında gerçekleştiğini ileri sürmüştür. Davacı tanıkları, 1994 yılında işe başladıklarında davacının Konak belediyesinde çalışmakta olduğunu ve çalışmasının kesintisiz şekilde 2010 yılına karar devam ettiğini bildirmişlerdir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde, davacının 02.05.1994-11.01.2001 tarihleri arasında dönemde çok sayıda işyerlerinden çalışma kaydının bildirildiği görülmektedir. 1994 yılından 2001 yılına kadar olan dönemde davacının çalışma kaydını bildiren bu işyerlerinin hangi işverenlere ait olduğu ve bu işverenler ile davalılar arasında hizmet alım sözleşmeleri bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın, davacının çalışmasının 11.01.2001-02.05.2010 tarihleri arasında gerçekleştiğinin kabul edilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık iş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk noktasındadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının Konak Belediye Başkanlığına bağlı olarak işverenlere bağlı olarak 11.01.2001-18.04.2009 tarihleri arasında çalıştığı, işyerinin bu tarihten sonra Karabağlar Belediyesine devredildiği mahkemenin de kabulündedir. Yukarıda belirtildiği üzere işyeri devri halinde, kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücret ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Bu durumda Konak Belediye Başkanlığı davacının kendisine bağlı gerçekleşen çalışma süresi ve devir tarihindeki son ücreti üzerinden belirlenecek kıdem tazminatından sorumlu tutulmalıdır. Mahkemece bu hususun dikkate alınmaması isabetsizdir.

Sonuç: