Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/15200 K.2013/4873

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 29.03.2009-21.12.2010 tarihleri arasında otobüs şöförü olarak çalıştığını, net 700,00 TL ücret, 250,00 TL yolluk aldığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak fesh edildiğini, fazla çalışma yaptığını, tatillerde çalıştığını, ücretlerinin ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan faizleriyle birlikte tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 01.06.2009-21.12.2010 tarihleri arasında özel tur otobüs şöförü olarak çalıştığını, birinci şöför olduğunu, kanuna göre şehir dışı otobüs şöförlerinin sekiz saatten fazla çalışmasının yasak olduğunu, fazla çalışmasının olmadığını, çalıştığı dönemde davalı şirkete ait araca defalarca zarar verdiğini, zararın maliyetinin 14.512,00 TL olduğunu, birçok kez hız ihlali gibi sebeplerle ceza aldığını, iki kez 450 litre mazotun çalınmasına sebep olduğunu, aracın trafik sigortasının bitmesine rağmen davalı şirkete haber vermeyerek aracın bağlanmasına sebep olduğunu,

yolcularla ve tur rehberleri ile devamlı kavga ettiğini, bazen işe sarhoş gelmesi sebebi ile davalı şirkete verilen işlerin geri alındığı, maaş ve haklarının eksiksiz ödendiğini, bayramlarda işin özelliği gereği çalıştığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 0l.06.2009-21.12.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haklı olarak feshedildiğinin ispatlanamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, şahit beyanlarına göre fazla çalışma yaptığı, ücret ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, prim ve yemek bedeli alacağı olup olmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp delillanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle delillanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille delillaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, şehir dışı seferlerine iki şoför ile gidildiği, her şoförün Karayolları Trafik Yönetmeliğine uygun saatlerde araç kullandığı, yaz ve kış aylarındaki çalışma saatleri, aylık yapılan sefer sayıları konularında davacı şahitlerin birbirleriyle tutarlı beyanları olmadığı, davalı şahitlerininde günlük sekiz saat çalıştıklarını beyan ettikleri, fazla çalışma yapıldığına dair yazılı belgede de sunulmadığı dikkate alındığında, dosya içeriği ve özellikle şahit beyanlarına göre, davacının fazla çalışma ücreti alacağı olduğunu yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlayamadığı anlaşılmış olup, bu talebin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davacının şehir dışı seferlerde 40,00 TL prim ve yemek ücreti ile, şehir içi seferlerde 10,00 TL yemek ücreti aldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Ağustos/2009 ayından itibaren bu alacakların ödendiğine dair işverence yazılı belge sunulmamıştır. Hal böyle olunca, yaz ve kış aylarında yapılan şehir içi ve şehir dışı sefer sayıları belirlenerek, dava konusu bu alacakların hesaplanması ve çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.