Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/16122 K.2012/22954

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız feshedilmesi üzeren, davalı aleyhine açılan işe iade davasının kabul ile sonuçlanarak kesinleştiğini, süresi içerisinde davalı işverene işe başlatılması hususunda başvuruda bulunmasına rağmen işe başlatılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı vekili, davacıya ilk fesih tarihinde ödenen kıdem ve ihbar tazminatlarının, işe iade kararı sonrasında geri ödenmemesi nedeni ile davacının işe başlatılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ; kesinleşen işe iade kararı üzerine işçinin işe başlatılma talebinin şarta bağlı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşe iade kararının kesinleşmesi üzerine, süresi içerisinde başvuruda bulunmasına rağmen işe başlatılmayan davacı işçinin, hak kazandığı işe başlatmama tazminatı, kıdem tazminatı fark alacağı ve boşta geçen süre ücret alacağının hesaplanmasında esas alınacak ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılamaması halinde, işe başlatılmayacağının eylemli ya da sözlü olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık işe başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır. İşçinin bu fesih tarihinde ücretine göre kıdem ve işe başlatmama tazminatına hak kazanacağı yönündeki yerel mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır .

Somut olayda ; davalı işveren, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin ve dört aylık boşta geçen süredeki ücret alacaklarının, uyuşmazlık konusu dönemde geçerli olan Toplu İş Sözleşmesine uygun şekilde belirlenmediğini ileri sürmektedir.

Uyuşmazlık konusu dönemde geçerli Toplu İş Sözleşmesinin 36 maddesinde, 01.09.2007 tarihinde iş sözleşmesi devam eden işçilerin saat ücretlerine 01.03.2007 -31.08.2007 tarihleri arasında geçerli Tüketici Fiyat Endeksi ( Genel Endeks ) artış oranında zam yapılacağı düzenlenmiştir. Türkiye İstatistik Kurum verilerine göre 01.03.2007- 31.08.2007 tarihleri arasındaki meydana gelen değişim oranı %1.67 olduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Bildirilen bu değişim oranına göre davacının hesaplamaya esas saat ücretinin bilirkişi raporunda hatalı belirlendiği, davalının vekilinin bilirkişi raporuna ilişkin bu yöndeki itirazının yerinde olduğu görülmektedir. Davalı vekilinin, itirazlarına ilişkin değerlendirme yapılmaksızın, hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir