Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/17332 K.2012/22614

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur. Davalı işveren iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının kümes işçiliğinin yanı sıra işyerinde başkaca bir güvenlik elemanı alınmayıp bekçi de bulunmadığından mesai saati sonrası işyerinin güvenliğini de sağladığı dikkate alındığında ağırlıklı olarak 4857 sayılı İş Kanun'u kapsamında görev yaptığı,tanık anlatımlarından anlaşılacağı üzere davacının aslında 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı, ancak işyerinde bulunan konutta ikamet etmesi sebebiyle geceleri de kümesin gözetleme işini yaptığı,

davacının işyerinden geceleyin ayrıldığı kabul edilse dahi çalışma alanıyla yaşam alanı içiçe geçmekle ve davacının hafta tatili olmaksızın sürekli çalıştığı dikkate alındığında bu çalışma şeklinin dinlenme hakkına aykırı olduğu, davacının işverene haber vermeksizin bir gece birkaç saatliğine işyerinden ayrıldığı mevcutsa bile bu hususun kabul edilebilir bir durum olduğu ve fesih hakkı doğuracak nitelikte ve ağırlıkta olmadığı, davacının işyerine sarhoş olarak geldiği ya da işyerinde içki içtiğine yönelik düzenlenen tek tutanak 01.07.2010 tarihli olduğu,

davacıya isnat edilen bu fesih sebebi bakımından da hak düşürücü süre geçtiği ayrıca davacının alkol alarak işyerine gelmesinin işyeri düzen ve akışını olumsuz etkilediği ispatlanamadığından geçerli bir fesih nedeni bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun'un m. 25/II-h bendine göre "İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi" halinde iş sözleşmesi işveren tarafından haklı sebeple feshedilebilir. İşçinin davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açması ve artık söz konusu davranışlar nedeniyle çalışma ilişkisinin devamının katlanılmaz hale gelmesi ve işverenden artık bu ilişkiye devamın beklenemeyeceği durumda, işçinin bu davranışı sözleşmenin haklı sebeple feshine yol açmaktadır.

Somut olayda davacının davalıya ait işyerinde gündüz kümeste çalıştığı gece ise işyerinin güvenliğini sağladığı anlaşılmaktadır. Dosya içeriğindeki tutanak, davalı tarafın iddiaları ve tanık anlatımları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davranışlarının haklı neden ağırlığında olmasa da işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, işyerine alkollü geldiği ve yönetimle olan güven ilişkisini sarstığı anlaşılmaktadır. Bu davranışları sonucunda iş ilişkisinin işveren açısından devamının beklenmez bir hal aldığı sabittir. İş sözleşmesinin feshi davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.