Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/18611 K.2013/6358

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalıya ait işyerinde plaj görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 27.01.2001-31.05.2006, 13.03.2008-22.11.2008 ve 02.04.2009-25.10.2009 tarihleri arasında kesintili olarak çalıştığını, ilk iki çalışma döneminin davacının istifası ile sonlandığını, işyerinde üç vardiya sistemi ile çalışması sebebi ile fazla çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, işveren tarafından davacının hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırıldığını veya ücretlerinin ödendiğini gösterir delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının 27.01.2001-31.05.2006 ve 13.03.2008-22.11.2008 tarihleri arasında ki çalışma dönemlerine ilişkin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı işyeri turistik otel niteliğinde olup, emsal dosya içeriklerinde de davalı işveren tarafından turizm sezonu sonunda, sezonluk olarak görev yapan işçilerin iş sözleşmeleri askıya alınırken, işçilere matbu nitelikte düzenlenmiş istifa dilekçesi imzalatıldığı anlaşıldığından, 27.01.2001-31.05.2006 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ilişkin ibraz edilen istifa dilekçesine itibar edilmemesinde isabetsizlik yoktur.

Ancak; davalı işveren tarafından temyiz aşamasında, 27.01.2001-31.05.2006 tarihleri arasındaki çalışma döneminin sonunda davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini gösterir imzalı bordro örnekleri ibraz edilmiştir. Davacının 31.05.2006 tarihinde işten ayrıldıktan sonra 2007 sezonunda davalı işyerinde çalışmadığı, 2. çalışma döneminin 2008 yılı turizm sezonunda başladığı görülmektedir.

Bu durumda davacının iş sözleşmesinin 2006 yılı sonunda askıya alınmadığı, işveren tarafından tazminatlar ödenerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının 27.01.2001-31.05.2006 tarihleri arasındaki ilk çalışma dönemi kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek tasfiye edildiğinden, çalışma süresine bu dönem dahil edilerek kıdem ve ihbar tazminatlarının hesaplanması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir .