Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/19635 K.2013/8115

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, asıl işverenin Bedaş olduğunu, iş sözleşmesinin haklı sebep bulunmaksızın işverence feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, silah tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, davacı ile ... arasında hiçbir hizmet sözleşme ilişkisi olmadığını, davacının Boğaziçi Elektriğin ihale ettiği bir işi alan ... Hizmetleri Ltd. Şti.'nde işçi olarak çalıştığını, davacının haklarından diğer davalının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı ... Ltd. Şti. vekili, davacının belirli bir süreli iş sözleşmesi ile davalı işyerinde çalıştığını, davacı ile Bedaş’taki ihale kapsamında çalışması için bu ihale süresince geçerli olmak üzere belirli süreli iş sözleşmesi yaptıklarını, Bedaş ile olan ihalenin sona erdiğini ve sonraki ihaleyi davalının kazanamadığını, belirli süreli iş sözleşmesinin sürenin sona ermesiyle birlikte son bulduğunu ifade ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılar arasında 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, iş sözleşmesinin işin mahiyeti gereği belirsiz süreli olduğu, sözleşmenin haklı sebebe dayanılarak feshedildiğinin işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı her iki davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'da 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak işverenin de ücret pusulası, bordro, banka ödeme kaydı gibi belgelerle ücret seviyesini kanıtlama hakkı bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde işçinin ücretinin net 1.200,00 TL olduğu iddia edilmiştir. Davalılardan ... Hizmetleri Ltd. Şti. vekili ise, ücretin bordrolarda yer aldığı miktarda olduğunu savunarak dosyaya bordroları sunmuştur. Belirtilen bordrolara yargılama sırasında davacı tarafın bir itirazı olmamıştır.

Söz konusu bordrolar incelendiğinde, brüt ücret, bu miktara giydirilmiş olan yemek ve yol yardımları ile kesintilerden sonra işçiye ödenen net miktarın açıkça yer aldığı görülmektedir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı da, belirtilen 1.200,00 TL ücrete yol ve yemek yardımlarının dahil olduğunu ifade etmiş, bunların miktarını farklı belirtmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bordrodaki brüt miktara tanık tarafından bildirilen sosyal yardımlar eklenerek daha yüksek bir ücret bulunmuş ve alacak hesaplamaları buna göre gerçekleştirilmiştir. Dava konusu alacakların hesaplanmasında, davacı tarafından itiraza uğramayan bordrolarda yer alan ücret seviyesi ve sosyal yardımlar eklenerek giydirilmiş ücret dikkate alınmalıdır. Yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.