KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2012/19779 E., 2013/7234 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
İş sözleşmesini kendisi fesheden davacı işçi kıdem tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı cevabında, davacının işe gelmemesi üzerine noterden ihtar çekildiği halde gelip başlamadığından devamsızlık sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece fazla mesai ve hafta tatil alacaklarının reddine diğer istemlerinin kabulüne karar verilmiştir .
Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi 03.03.2010 tarihli noter aracılığı ile yaptığı bildirimi ile işçilik alacaklarının tebliğden itibaren üç gün içinde ödenmesini de istemiştir. Bu ihtar işverene 05.03.2010 tarihinde tebliğ ediliğine göre hüküm altına alınan yıllık izin alacağı için temerrüt tarihi 08.03.2010 yerine dava ve ıslah tarihlerinden faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebidir.
Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/19779, K. 2013/7234, 4 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama