Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/20330 K.2013/7496

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 1999 yılında davalı belediyede temizlik işleri müdürlüğünde işe başladığını, eşininde aynı belediyede çalışmaya başladığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, çevre ve temizlik konusunda bir çok taktir aldığını, 2005 Mayıs ayında eşinin işten çıkartıldığını, temizlik işleri müdürüne rica ettiğini ancak belediye başkanının böyle istediğini bildirdiğini, daha sonra 2005 Mayıs ayının sonuna doğru kendisinin işten çıkartıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai alacağı, hafta sonu ve resmi tatil alacağı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının 16.09.1998 yılından itibaren müvekkili belediyede geçici paklama işçi statüsünde işe başladığını ve 20.05.2005 tarihine kadar devam ettiğini, 16.05.2005 tarihinde davacının mesaisine gelmediğini, kendisini ağaca zincirleyerek eşi ve çocukları ile pankart astığını, basın açıklaması yaptığını, kendisine temizlik işleri müdürü tarafından belediye başkanının makamında görüşmek istediği söylendiğinde eşini işe almaya söz verdiğimizi ve almadığımızı bu sebeple görüşmeyeceğini bildirdiğini, davacının 16-17-18.05.2005 tarihlerinde görevine gelmediğini, bu sebeple iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, eşinin haksız yere işten çıkartıldığını iddia eden davacının bu hususta davalının ve kamuoyunun dikkatini çekmek için 16/05/2005 tarihinde kendisini boş bir arazide zincirleyerek eylem yaptığı, bunun üzerine davalı işveren tarafından devamsızlık sebepiyle iş sözleşmesinin feshedildiği, davacının devamsızlık yaptığı belirtilen her bir gün için ayrı ayrı tutanak düzenlenmediği, 18/05/2009 tarihli tutanak ile davacının 17/05/2009 ve 18/05/2009 tarihlerinde devamsızlık yaptığının tutanak altına alınıp aynı tarihte düzenlendiği, yine davalının davacının işe gelmeme sebebini araştırması,

davacıyı işe davet etmesi gerektiği halde davalı tarafça bu hususlara riayet edilmediği, bu sebeple davacının işe devamsızlığına ilişkin feshin usulüne uygun olarak yapıldığı ve iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği noktasındadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Davacının dosya içeriğine göre 16-17-18.05.2005 tarihlerinde işe gitmediği, işten çıkartılan eşinin tekrar işe alınması amacıyla eylem yaptığı sabittir. Davacının fesih sebebi yapılan devamsızlık günlerinde geçerli bir mazeretinin bulunmadığı açıktır. Devamsızlık halinde devamsızlık olgusunun delilı bakımından her gün için ayrı ayrı tutanak düzenlenmesine gerek bulunmamaktadır.

Bu sebeple mahkemenin davacının işe gelmediği hergün için ayrı ayrı tutanak düzenlenmediği bu sebeple devamsızlığın fesih sebebi yapılamayacağına ilişkin gerekçesi yerinde değildir. Davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak üst üste üç gün işe gitmediği sabit olduğuna göre işverence yapılan feshin haklı sebebe dayandığı gözetilerek ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.