Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/20433 K.2012/19795

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davacının iş sözleşmesinin, haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davalı işyerinde, müdür olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, 01.08.2007-21.03.2008 döneminde gerçekleşen yangın malzemeleri ve tesisleri ile bakım hizmetleri alımlarına ilişkin olarak Satınalma Yönetmeliğine aykırı işlemler gerçekleştirdiği ve kooperatif aracının şahsi işlerinde kullandığı gerekçesiyle haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosya kapsamından davacının sabit olan eylemlerine göre ve özellikle geri çevirmeden getirtilen Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturmasında elde edilen delillerde değerlendirildiğinde, normal şartlarda artık işverenden davacı ile iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez. Bu durumda işverence yapılan feshin haklı sebebe dayandığının sabit olmadığı kabul edilse bile, mevcut olgu ve bulgulara göre feshin geçerli sebebe dayandığının kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca mahkemece, feshin en azından geçerli sebebe dayandığı gözetilmeksizin, davanın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.