Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21105 K.2013/7474

...

DAVA

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, üç aylık ücret ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı davalıya ait işyerinde 15.08.2004 -30.08.2010 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş, mahkemece davacının bilirkişinin raporunda belirttiği 31.08.2008-30.08.2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacı iddia ettiği hizmet süresine yönelik olarak gösterdiği şahitler tamamının dinlenmediğini dolayısıyla eksik araştırma ile sonuca gidildiğini ileri sürmektedir. Gerçekten dosya içeriğine göre davacı şahitlerinden birinin dinlenmediği anlaşılmaktadır.

Davacı şahiti dinlenmeden bilirkişinin varsayımına dayanan değerlendirmesine itibarla davacının hizmet süresinin tespiti isabetli olmamıştır.

Davalı işveren temyiz aşamasında davacıya ödemeler yapıldığına, yıllık izin haklarının kullandırıldığına ilişkin belgeler sunmuş olup hakkı daraltan ve ortadan kaldıran savunmalar itiraz niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında nazara alınması gerektiğinden davalı tarafından sunulan belgelerin de bir değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalara göre davacının ilk listesinde yazılan diğer şahitin de dinlenmesi, Sosyal Güvenlik Kurumu belgelerinin getirtilmesi, davalı yanın dosyaya sunmuş olduğu itiraz niteliğindeki savunma belgelerinin bir değerlendirilmeye tabi tutularak oluşacak sonuç dairesinde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. 05.04.2013

KARŞI OY

Davalı şirkete ait işyerinde bekçi olarak çalışan davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, üç aylık ücret, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargılama sırasında davalı işveren yazılı bir cevap vermediği gibi, herhangi bir delil listesi veya delil sunmamış ve mahkemece de belirtildiği gibi herhangi bir ispat faaliyetine girişmemiştir. Temyiz dilekçesinde duruşma günü ve dava dilekçesinin tebliğ edilmediğine ilişkin bir itirazı da bulunmayan davalının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu belgeler ödemeye ilişkin olsa bile dikkate alınamaz. Temyiz incelemesinde, ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen vakıa ve dillerin, hatta mahkemenin karar vermesinden sonra yaşanan vakıaların ileri sürülmesi mümkün değildir. Yeni vakıaların ileri sürülmesi ve bunların incelenmesi, karşı tarafın rızasına da tabi değildir. Çünkü temyiz incelemesinde tahkikat yapılamaz.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 437. maddesinde hukukun veya taraflar arasındaki sözleşmenin yanlış uygulanmış olması, dava şartlarına aykırılık bulunması, taraflardan birinin davasını ispat için dayandığı delillerin kanuni bir sebep olmaksızın kabul edilmemesi ve karara etki eden yargılama hatası veya eksikliklerin bulunması halinde Yargıtay'a mahkeme kararının kısmen veya tamamen bozulabileceği belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “bozma sebepleri” başlığını taşıyan 371.maddesinde de temyiz olunan kararın tamamen veya kısmen bozulması için; hukukun veya taraflar arasındaki sözleşmenin yanlış uygulanmış olması, dava şartlarına aykırılık bulunması, taraflardan birinin iddiasını ispat için dayandığı delillerin kanun bir sebep olmaksızın kabul edilmemesi ve karara etki eden yargılama hatası ve eksiklilerinin bulunması gerekir. Şu halde temyiz kanun yolunda, ilk derece mahkemesinin 371.maddede belirtilen hususlar ileri sürülebilir.

Somut olayda gerek 1086 sayılı Kanun'da gerekse 6100 sayılı Kanun'da belirtilen bozma sebeplerinin hiçbiri mevcut değildir. Bu nedenle, ilk derece mahkemesi yargılamasına iştirak etmeyen, yazılı bir cevap vermeyen ve delil de sunmayan davalının temyiz aşamasında ödeme belgelerini sunması bozma nedeni olmamalıdır.

Kaldı ki, mahkemenin duruşma günü ve dava dilekçesinin bildirimine ilişkin tebligatı aldığı halde duruşmalara gelmeyen, cevap vermeyen ve delil de sunmayan davalının varılacak sonuçları göze aldığı açıktır. Öte yandan, sayın çoğunluğun temyiz aşamasında sunulan ödeme belgelerinin dikkate alınması gerektiği yönünde vardığı sonuç, mahkemelerin yargısal faaliyetlerini ciddiye almayan veya yargılamayı uzatmaya matuf kötüniyetli davranışları özendirici niteliktedir.

Yukarıda belirttiğim nedenlerle davalının temyizi yönünden kararın bozulmaması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılamıyorum. 05.04.2013