Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21389 K.2013/8637

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin prim ödeme gün sayısını doldurmuş olması ve emekliliğe gün itibariyle hak kazanmış olması sebebiyle Sosyal Güvenlik Kurumundan almış olduğu 23.05.2011 tarihli yazı ile işyerinden ayrılma iradesiyle başvurarak kıdem tazminatının kendisine ödenmesini talep ettiğini, talep ve ihtarına rağmen ödemelerin yapılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 24.05.2011 tarihinden itibaren işe gelmediğini, işe gelmemesi nedeniyle haklı bir mazeret bildirmediğini, davacıya mazeret ve işe devam etmesi istemli yazı gönderildiğini, ancak buna rağmen davacının mazeret bildirmediği gibi işe de devam etmediğini, bu sebeple davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/ll-g bendince bildirimsiz ve tazminatsız olarak fesih edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini feshettikten üç gün sonra başka bir işte işe başlamasının, gerçek ve samimi olarak 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/1-5 maddesine uygun şekilde fesih yapmadığını gösterdiği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin reddine, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

1475 sayılı Kanun'un 14. maddesine 25.08.1999 gün ve 4447 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 5. bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkanı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanmamış olsa da, işyerinden anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından düzenlenen 23.05.2011 tarihli belgede, davacının 3600 gün prim ödeme ve 15 yıl sigortalılık süresini tamamladığı belirtilmiştir. Dosya içeriğinden davacının, 23.05.2011 tarihi itibariyle davalıya ait işyerinden fiilen ayrıldığı ve 26.05.2011 tarihinde başka bir işyerinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır.

Davacının işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde çalışması hakkın kötüniyetli kullanılması olarak değerlendirilemez. Davalı kanunun kendisine tanıdığı hakkı kullanmıştır. Kanunda tanınan bu hakkın amacı, işyerinde çalışarak yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ait yükümlülükleri tamamlamış olan işçinin, emeklilik için bir yaşı beklemesine gerek olmadan iş sözleşmesini aktif sonlandırabilmesine imkan tanımaktır.

Bu sebeple, kıdem tazminatı alacağı bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.