Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21396 K.2013/8284

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil ücreti, yılık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, davacının tazminata hak kazanamadığını, şirketten başka bir alacağının da bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından bir kısım alacaklarının ödenmemesi veya eksik ödenmesi sebebiyle haklı sebeple feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, iş sözleşmesini işçinin kendisi feshettiğinden ihbar tazminatı alamayacağı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ücret alacağı bulunup bulunmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davalının zamanaşımı itirazını yargılama aşamasında ileri sürmediği, temyiz aşamasında ileri sürdüğü, bu durumda zamanaşımı itirazının dikkate alınamayacağı ortadadır.

Ancak, mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarına göre, davacının, haftanın altı günü 18:00-03:00 saatleri arası, bir günde 18:00-07:30 saatleri arasında çalıştığı, altı gün için günlük dokuz saat çalıştığı, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle sekiz saat çalıştığı, günlük yarım saat, altı günde üç saat fazla çalışma yaptığı, nöbete kaldığı bir gün, günlük dörtbuçuk saat fazla çalıştığı, yarım saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle dört saat çalıştığı, haftada toplam yedi saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de tanık beyanlarına göre, davacının ayda üç hafta yedi gün, bir hafta altı gün çalıştığı,

fazla çalışma hesabının ayda dört hafta yedi gün üzerinden yapıldığı anlaşılmış olup, ayda üç hafta yedi gün, bir hafta altı gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, davacı tanıklarının emsal dosya olan Bursa 5. İş Mahkemesinin 2011/668 esas sayılı dosyasındaki beyanlarında, ..., nöbet tutulan günlerde 18:00-06:00 saatleri arası, diğer günlede 18:00-01:30 saatleri arası çalıştığını belirttikleri, bu davada ise nöbet günlerinde 18:00-07:30 saatleri arası, diğer günlerde 18:00-02:00,03:00 saatleri arasında çalışma olduğunu beyan ettikleri, beyanları arasındaki çelişkiler dikkate alındığında, davacının nöbet günlerinde 18.00-06.00 saatleri arasında,

diğer günlerde 18:00-01:30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma yapılıp yapılmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yanlış olmuştur.

Öte yandan, davacının, çalıştığı süre boyunca ücretlerinin asgari ücretin altında eksik olarak ödendiğini, bu durumun hesap ekstrelerindeki maaş yatırıldıktan sonra yapılan çekim miktarlarından anlaşılacağını ileri sürdüğü, davacı tanıklarınında davacıyı doğruladıkları, davalının, ücretlerin bankaya yatırıldığını, ücret alacağı olmadığını iddia ettiği, mahkemece, davalının davacı iddialarının aksini ispatlayacak kayıt ve belge ibraz etmediği gerekçesiyle eksik ödenen maaş alacağı bulunduğu kabul edilmiş ise de davacının asgari ücret tutarındaki maaşlarının ödendiğine dair 2009,2010,2011 yıllarına ilişkin banka kayıtlarının dosyaya sunulduğu,

banka kayıtlarının aksinin tanık beyanı ile ispat edilemeyeceği, fazla mesai yapan, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışan bir işçinin asgari ücretin altında ücretle uzun süre çalıştığının ve bu durumu şikayet veya işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshine konu yapmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alınarak ücret alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirir.