Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21413 K.2013/17350

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerlerinde 20.10.1999-15.05.2006 tarihleri arasında 550,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve vergi iadesi alacaklarının davalıdan faizleriyle birlikte tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.08.2000-12.05.2006 tarihleri arasında kesintili olarak çalıştığını, işten kendisinin ayrıldığını, fazla mesaisinin bulunmadığını, tüm hak ve alacaklarını aldığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerlerinde, 01.08.2000-15.05.2006 tarihleri arasında kesintisiz olarak beş yıl dokuz ay onbeş gün çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, genel tatillerde çalıştığı ancak ücretinin ödenmediği, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı olduğu, hafta tatili alacağı ve vergi iadesi alacağının ıspatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının, haftanın 6 günü 12 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle 10.5 saat çalıştığı, haftada 63 saat çalıştığı, 45 saatin düşülmesiyle 18 saat fazla çalışma yaptığı, dini bayramlarda ve 01 Ocak tarihlerinde çalışmadığı,

milli bayramlarda çalıştığı kabul edilerek tüm çalışma dönemi için hesaplama yapılmış ise de, davacı tanıklarının 2005-2006 yıllarına ilişkin restoran işyerindeki çalışma şartları ile ilgili beyanda bulundukları, buradaki çalışma koşulları ile ilgili bilgi sahibi oldukları anlaşılmış olup,bu durumda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin restoran işyerinde çalışılan 2005-2006 yılları arasındaki dönem için hesaplanması, restoran işyeri haricindeki diğer dönemlerde çalışma şartları ve saatleri ıspatlanamadığından reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.