Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21556 K.2012/23333

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı belediyenin davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra davacı ile aynı mahiyette ve daha yüksek ücretlerle işçi alımına devam ettiği, davacıya en son çalışmakta olduğu bölüm dışında başkaca iş teklifinde bulunmadığı, ekonomik zarureti belgeleyemediği, belediyede istihdam fazlası olsa bile hangi sosyal seçim kriterine veya objektif değerlendirmeye göre davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini ispatlayamadığı, bütçede personel giderleri dışında tasarruf tedbirleri alınarak işçi çıkartmaya son çare olarak gittiğine dair bir ispatın da dosyada bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve mahkemenin kararında dayandığı gerekçelere göre, davacının iş sözleşmesinin feshi geçerli sebebe dayanmadığı anlaşıldığından mahkemece feshin geçersizliğine ilişkin olarak verilen karar dosya içeriğine uygundur.

1-Davacının toplanan deliller ve dosya içeriğine göre ve özellikle eksikten getirtilen belgelere göre fesih tarihinde davalı belediyede vizeye tabi geçici işçi statüsünde çalıştığının anlaşılması karşısında, davacının ancak vizeye tabi geçici işçi statüsünde çalıştırılması kaydı ile işe iadesine karar verilmesi gerekirken böyle bir ayrıma gidilmeksizin uygulamada yeni uyuşmazlıklara sebebiyet verilecek şekilde işe iade yönünde hüküm oluşturulması yerinde görülmemiştir.

2-Öte yandan, kıdem ve fesih gerekçesine göre davacının işe başlatmama tazminatının beş ay olarak belirlenmesi yeterli ve uygun olacak iken altı ay olarak belirlenmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.