Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21900 K.2013/8565

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle davaya konu alacaklarının zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, davacı işçinin yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkilinin asıl işveren konumunda olmayıp işçilik hak ve alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiği, davalının asıl işveren sıfatıyla alacaklardan sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin 8. fıkrası uyarınca, işçi ücretleri beş yıllık zamanaşımı süresine tabidir.

Somut olayda, davalı vekilince davaya ve ıslaha karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunulmuş, mahkemece davaya karşı zamanaşımı savunması nazara alınmasına rağmen, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hakkında ıslaha karşı zamanaşımı savunması değerlendirilmemiştir. Anılan sebeple, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle, ıslaha gelen zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.