Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/22180 K.2013/9500

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, Davalı belediyede özürlü statüsünde (gazi asker protez bacak kullanması sebebi ile) santral görevlisi olarak 14.05.1998 -14.08.2009 tarihleri arasında çalıştığını, işverence baskı yapılması sebebiyle emeklilik dilekçesi verdiğini, aynı şekilde emekli olan diğer işçilere kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesine rağmen kendisine ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, 4.000,00 TL ihbar tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'na göre terör eylemleri sebebiyle şehit ve malul olanların yakınlarının ve çalışabilecek durumdaki malullerin kamu ve kuruluşlarında istihdamı hakkında yönetmeliğin 11. maddesi ile İçişleri Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü'nün 04.05.1998 tarih ve B.050.PGM.0.07.00000/8035 sayılı yazıları gereği 25.05.1998 tarihinde Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü işçi kadrosuna atamasının yapıldığını, davacının İşletme İştirakler Müdürlüğü'nde görev yapmakta iken,

Fen İşleri Müdürlüğü'ne 07.08.2009 tarihli dilekçe ile başvurarak 13.08.2009 tarihinden itibaren emekliye ayrılmak istediğini beyan ettiğini, kendi isteği ile emekliye sevk edildiğini, emekliliğe ilişkin kanuni prosedürün objektif olarak uygulandığını, davacının dilekçesinde kendisi ile birlikte emeklilik dilekçesi veren arkadaşlarının iş sözleşmelerinin işverence tek taraflı fesih ile ihbar ve kıdem tazminatları ödenerek fesih edildiğini, işten çıkarma ve kendi isteği ile emeklilik işlemlerinin hüküm ve sonuçlarının farklı olduğunu,

iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona ermesi sebebiyle ihbar tazminatı ödemesi yapılmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 25.05.1998-13.08.2009 tarihine kadar davalı işyerinde, davalı ... bünyesinde özürlü statüsünde santral görevlisi adı altında muhtelif işlerde çalıştığı, 07.08.2009 tarihli dilekçe ile başvurarak, 12.08.2009 tarihinden itibaren emekliye ayrılmak istediğini beyan ettiği ve emekliliğe ilişkin kanuni prosedür uygulanarak kıdem tazminatının ödendiği,

davacının, iş sözleşmesini davalı tarafın feshettiği ve haklarını ödemek için işi kendisinin bıraktığına dair yazı imzalaması gerektiğini bildirilmesi sebebiyle emeklilik dilekçesi verdiğini, kendisi ile aynı tarihler itibariyle emeklilik talebinde bulunan şahıslara ihbar tazminatlarının ödendiğini iddia ettiği, aynı tarihte iş sözleşmeleri işverence feshedilen Zafer Taşkale ve Murat Yılmaz'a ihbar tazminatlarının ödendiği, bu durumda, tarafların iş sözleşmesinin feshindeki gerçek iradelerinin diğer işçilerde olduğu gibi işverenin tek taraflı fesih iradesi olduğu,

buna göre de davacının ihbar tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erip ermediği, buna bağlı olarak davacının ihbar tazminatına hak kazanıp,kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanun'un 24 ve 25. madde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacının, işyerinde kendisine kötü davranılması sebebiyle amiriyle görüştüğünü, amirinin, bütün tazminatlarının ödeneceğini beyan ederek iş sözleşmesini feshettiğini, sonradan işverence aranarak, gazi olan işçinin işine son verilemeyeceğini, bu sebeple istifa dilekçesi vermesi gerektiğinin söylendiğini ve bir yazı imzalatılarak emeklilik sebebiyle iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, aynı dönemde işten çıkarılanlara kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, kendisine ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürdüğü,

davalının, davacının davacının 07.08.2009 tarihli dilekçesi ile 13.08.2009 tarihinden itibaren emekliye ayrılmak istediğini beyan ettiği, kendi isteği ile emekliye sevk edildiğini iddia ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, aynı tarihte işten çıkarılan işçilerin iş sözleşmelerinin işverence feshedildiği, bunun davacı yönündende iş sözleşmesinin işverence feshedildiğine ilişkin işverenin iradesini gösterdiği, buna göre ihbar tazminatının ödenmesi gerektiği kabul etdilmiş ise de, davacının emeklilik sebebiyle iş sözleşmesini sona erdirmek istediğine dair dilekçesinin dosyaya sunulduğu, dilekçenin zorla alındığına veya imzalatıldığına ilişkin dosyada delil bulunmadığı, aynı tarihte işten çıkarılan iki işçinin emeklilik sebebiyle işten çıkarılmadığı,

iş sözleşmelerinin işverence geçerli sebeplerle feshedildiği için ihbar tazminatının ödenmesinin kanun gereği olduğu, bu durumda bu işçiler ile davacının durumunun aynı olduğunun kabul edilemeyeceği dikkate alındığında, feshin emeklilik sebebiyle yapıldığının kabulü ile ihbar tazminatının reddi gerekirken hatalı yorum ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.